پارادایم و تأثیر آن در علوم سیاسی، با نگاهی به آرای کوهن

نوع مقاله: علمی-تخصصی

نویسنده

پژوهشگر و دانشجوی دکترای اندیشة سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

چکیده

در این مقاله برآنیم تا به تأثیر پارادایم کوهن در علوم سیاسی بپردازیم. کوهن، با مطرح‌کردن پارادایم به‌منزلة باورها و ارزش‌هایی که اعضای جامعة علمی در آن با یکدیگر شریک‌اند و نیز در حکم سرمشقی که به حل معماها می‌پردازد، به نقد دیدگاه‌های رقیب، یعنی اثبات‌گرایی و تجربه‌گرایی، پرداخته است. از سوی دیگر، اندیشمندان علوم سیاسی، با استفاده از پارادایمِ کوهنی، اولاً به پراکندگی مطالعات و فقدان یک پارادایم اشاره‌ و سعی کرده‌اند تا با استفاده از مفهوم پارادیم به علمی‌شدن سیاست بپردازند و ثانیاً برخی نیز با توجه به آرای کوهن به اندیشة سیاسی پرداخته‌اند، یعنی نظریة سیاسی برآمده از بحران‌های سیاسی است.
در نقد این دیدگاهِ اندیشمندان علوم سیاسی می‌توان گفت آنان به‌ جای توجه به بی‌قاعد‌گی‌های اندیشه و علم، به واقعیت اجتماعی وسیاسی توجه کرده‌اند. در‌واقع، تغییر در علم هنجاری ناشی از تغییرات در جهان اجتماع و سیاست است و نه خودِ علم هنجاری.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Paradigm and its Effect on Political Sciences Based on Cohen's Views

نویسنده [English]

  • Ebrahim Majidi
PHD Student at the Institute of Humanities and Cultural Studies
چکیده [English]

The present paper deals with Cohen's paradigm and its effect on political sciences. Cohen has criticized opposing views of positivism and empiricism through introducing paradigm as the beliefs and values the members of a scientific society share. On the other hand the theoreticians of political sciences use Cohen's paradigm to refer to the diversity of the studies and the lack of one unique paradigm. So, they have tried to make politics a science. Some has used his ideas to develop a sort of political thinking, i.e. the political theory comes from political crisis. In order to criticize their view instead of dealing with the irregularities of opinions and science, we can say they have paid attention to the social and political realities. In fact, change of normative science is a result of changes in the worlds of society and politics and not the normative science itself.