پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219The Corona Crisis and the Critique of the Political Philosophy of Neoliberalismبحران کرونا و نقد فلسفه سیاسی نئولیبرالیسم122636110.30465/cps.2021.35613.2754FAهادیابراهیمی کیاپیاستادیار وعضو هیئت علمی دانشگاه صدا و سیماحمیدپارسانیادانشیاروعضو هیات علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانJournal Article20210401Corona disease and its spread around the world has led to the formation of extensive changes in various fields such as ethics, politics, economics, ideology, education and culture. This change has caused many thinkers, philosophers. And world politicians should focus on drawing a picture of the post-Corona world. The vast majority of these experts believe that a new world order is emerging. Therefore, according to their expertise and position, everyone tried to draw the components of this order. The depiction of the world order, which, according to many analysts, is coming, first of all requires a critique of the existing order, which in the form of a neoliberal philosophical order has not been able to adequately respond to this crisis. Therefore, in the framework of the critique of the neoliberal political-philosophical system, this study tries to answer the question of how the corona epidemic was able to reveal the weaknesses of this system. The "event" has posed a moral challenge and inefficiency to the philosophical and political indicators of the neoliberal systemبیماری کرونا و گسترش آن در سرتاسر جهان منجر به شکل گیری تحولات گسترده ای در حوزههای مختلف من جمله ، اخلاق، سیاست، اقتصاد ، ایدئولوژی ، تعلیم و تربیت و فرهنگ شده است.این تحول سبب شده است کهبسیاری از متفکران ، فلاسفه و سیاستمداران جهان، بخش مهمی از توجّه خود را به ترسیم سیمای جهان پس از کرونا معطوف نمایند . قریب به اتفاق این صاحب نظران بر این باور هستند که نظم جهانی جدیدی درحال شکل گیری است. ازینروی هرکس برحسب تخصص و موقعیت خود کوشید تا مولفه های این نظم را ترسیم نماید. ترسیم نظم جهانی که به تعبیر بسیاری از تحلیل گران در حال آمدن است، پیش از همه نیازمند نقد نظم موجود است که در قالب نظم فلسفی نئولیبرالی قادر نبوده است به این بحران پاسخی مناسب دهد. ازینروی در این پژوهش تلاش می شوددر چارچوب نقد نظام سیاسی –فلسفی نئولیبرال، به این پرسش پاسخ داده شود که اپیدمی کرونا چگونه توانست ضعف های این نظام را آشکار سازد؟فرضیه ی ما دراین پژوهش این است که که کرونا به مثابه ی یک «رخداد»، شاخص های فلسفی و سیاسی نظام نئولیبرالیسم را با چالش اخلاقی و ناکارآمدی مواجه نموده است.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6361_38eb982ee635354d3febf457beeee736.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Corona, digital authoritarianism and the impasse of liberalism
In Western Political Philosophyکرونا، اقتدارگرایی دیجیتال و بن بست های لیبرالیسم در فلسفه سیاسی غرب2346635810.30465/cps.2021.35618.2757FAامیراعتمادی بزرگدانشجوی دکتری علوم سیاسی پژوهشکده اندیشه سیاسی، انقلاب و تمدن اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیمصطفیرضایی حسین آبادیدانشجوی دکتری علوم سیاسی پژوهشکده اندیشه سیاسی، انقلاب و تمدن اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیبهنامگودرزی فردکارشناسارشد علوم سیاسی پژوهشکده اندیشه سیاسی، انقلاب و تمدن اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیJournal Article20210402In the 21st century, artificial intelligence has affected the political and social life of most people in the world. In the West, too, increased oversight of citizens under the pretext of law enforcement is one of the most important areas of e-government intervention, undermining the claims of most modern Western philosophers to guarantee individual freedom based on empirical science and liberal democratic values. As the Corona virus spread, Western governments used artificial intelligence to control the Corona virus and monitor law enforcement, revealing a kind of digital tyranny. For example, Western governments use artificial intelligence technology to control individual behavior under the pretext of preventing and controlling the corona virus. Accordingly, the present article seeks to use a descriptive and library method to answer how the most important part of Western political philosophy, which is individual freedom, can be restricted through e-government to lead to digital authoritarianism. Findings show that Western governments have accelerated the transition from liberal democracy to digital authoritarianism by using digital technologies and encouraging citizens to self-censor, preventive control, violate social credibility, private intervention, and legitimize machine life.هوش مصنوعی در قرن بیست ویک، عرصه زندگی سیاسی و اجتماعی اغلب مردم جهان را تحتتأثیر قرار داده است. در غرب نیز افزایش نظارت بر شهروندان به بهانه اجرای قانون ازجمله مهمترین عرصههای دخالت دولت الکترونیک بهشمار میرود که ادعای اکثر فلاسفه غرب جدید در رابطه با تضمین آزادی فرد بر اساس پیشرفتهای علوم تجربی و ارزشهای لیبرال دموکراسی را زیر سوال برده است. با شیوع پاندمی کرونا، استفاده دولتهای غربی ازهوش مصنوعی برای کنترل همهگیری و نظارت بر اجرای قوانین مربوط، شکلی از اقتدارگرایی دیجیتال را نمایان ساخت. از جمله مسائل مطرح در این زمینه استفاده دولتهای غربی از فناوری هوش مصنوعی برای کنترل رفتار فرد به بهانه پیشگیری و کنترل ویروس کرونا است. بر این اساس مقاله حاضر سعی دارد با بهکارگیری روش توصیفی و کتابخانهای، به این سوال مهم پاسخ دهد که چگونه از طریق عرصه-های دولت الکترونیک، دال مرکزی فلسفه سیاسی غرب یعنی آزادی فردی محدود، و به اقتدارگرایی دیجیتال منجر شده است؟ یافتهها نشان میدهد دولتهای غربی با بهرهگیری از فنآوریهای دیجیتال و تشویق شهروندان به خودسانسوری، کنترل پیشدستانه، نقض اعتبار اجتماعی، دخالت در حوزه خصوصی و مشروعیتبخشی به زندگی ماشینی، فرایند گذار از لیبرال دموکراسی به اقتدارگرایی دیجیتال را تسریع بخشیده-اند.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6358_a822554e5403b1d370db84cfbc530503.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219International Pandemic Management:
Neither the reception of nationalism nor the despair of convergenceمدیریت بینالمللی پاندمی: نه استقبال از ناسیونالیسم و نه ناامیدی از همگرایی4770667210.30465/cps.2021.31789.2531FAابراهیمآقامحمدیاستادیار روابط بینالملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، استان مرکزی، ایرانJournal Article20200811Management of issues is the conflict between national actions influenced by nationalist demands and collective actions resulting from convergent efforts.. With the emergence of the Corona Pandem in early 2020, how to manage it nationally and internationally has become an important issue that includes a range of national and international actions. How international pandemic management has a fundamental impact on the post-Corona international order. Meanwhile, analyzes based on exciting changes with no historical perspective downplay the interconnected elements of the international system and imagine fundamental change, but it is still a question of what happened and what exactly.Changed, very vague and vague. The question here is: What pattern does the International Pandemic Management follow, and what will the post-Corona international order look like? In response, it can be said that although in the early stages of the Pandemic Crisis Management, nationalist demands have been overcome and convergent efforts at the regional and international levels have been seriously questioned, it seems that action is needed in the long run. Such convergences and the softening of nationalism for global governance have such issues.یکی از مهمترین جنبههای مدیریت بینالمللی مسایل، تعارض میان کنشهای ملی متاثر از خواهشهای ناسیونالیستی و کنشهای جمعی ناشی از تلاشهای همگرایانه است. با نمایان شدن پاندمی کرونا در اوایل سال 2020 چگونگی مدیریت آن در سطح ملی و بینالمللی به موضوعی مهم تبدیل شده است که طیفی از اقدامات ملی و بینالمللی را شامل میشود. شیوه مدیریت بینالمللی پاندمی تاثیری بنیادی بر نظم بینالمللی پساکرونا میگذارد. در این میان تحلیلهای متکی بر دگرگونیهای مهیج و فاقد چشمانداز تاریخی، عناصر به هم پیوسته نظام بینالملل را کم اهمیت جلوه میدهند و تصور تغییرات بنیادین را دارند، اما هنوز این مساله که چه چیزی رخ دادهاست و دقیقا چه چیزی تغییر کرده، بسیار نامعلوم و مبهم است. سوالی که در اینجا مطرح میشود این است که: صورتبندی نظم بینالمللی در دوران پاندمی کرونا چگونه است و مدیریت بینالمللی این بحران از چه الگویی پیروی میکند؟ در پاسخ میتوان گفت: در نظم بینالمللی موجود، متاثر از پاندمی کرونا، خواهشهای ناسیونالیستی غلبه نموده و تلاشهای همگرایانه در سطح منطقهای و بینالمللی با تردیدهای جدی مواجه شدهاست، اما به نظر میرسد که در بلندمدت نیاز به اقدامات همکاری جویانه و تلطیف ناسیونالیسم برای مدیریت جهانی چنین مسایلی رخنمایی کند.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6672_b9b852ac7bd1776bc5ac5ce3b41d8af7.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Analyzing how US hegemony in the world is declining with Kidd emphasizing the Corona virus (from a legal and political perspective)واکاوی چگونگی افول هژمونی آمریکا در عرصه جهانی با تاکید بر ویروس کرونا (از منظر حقوقی و سیاسی)7193630410.30465/cps.2021.33819.2656FAسعیدجهانگیریدکتری ، علوم سیاسی، مسائل ایران،دانشکده حقوق ،الهیات و علوم سیاسی ، واحد علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران0000-0003-4072-6765مهسافرحان جمدانش آموخته دکتری، حقوق بین الملل،دانشگاه تهران، تهران ، ایران، مدرس دانشگاهابراهیممتقیاستاد گروه روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ایرانJournal Article20201211Global developments indicate a new crisis in the new world order. For a long time, the United States, as the hegemonic power, had shaped the international order on a unipolar order. The results of the study emphasize that the coronavirus has changed the theories and narratives of macro and political wisdom to the basic concepts of politics and political science; As the attitude towards the government, especially its function, changed radically. But now the world is facing events that have challenged this unipolar order, in other words, American hegemony. In this article, we seek to answer the question of what parameters of theories of international relations are the reasons for the decline of US hegemony in the period 2003 to 2020? The hypothesis that has been put forward is that the United States, because of the unilateral policies it has pursued in recent decades, and on the other hand the emergence of great powers such as China and the current crisis in the economic and political spheres. , The military and culture are weakening and the hegemonic power of this country is declining. This research is based on Laclau and Moff discourse analysis method and the method used in it is descriptive-analytical.تحولات جهانی از بروز بحرانی جدید در نظم نوین جهانی حکایت دارد. تا مدت زمان زیادی امریکا به عنوان قدرت هژمون نظم بین الملل را بر اساس نظم تک قطبی شکل داده بود. نتایج تحقیق بر این تأکید دارند که کرونا ویروس باعث تغییر در نظریه ها و روایت های کلان و خرد سیاسی به مفاهیم بنیادی حوزه سیاست و علوم سیاسی شده است؛ چنانکه نگرش به دولت بخصوص کارکرد آن تغییر بنیادین یافت.اما اکنون جهان با وقایعی رو به رو شده است که این نظم تک قطبی و به معنایی دیگر هژمونی امریکا را به چالش کشانده است. ما در این مقاله در صدد پاسخ به این سوال هستیم که دلایل افول هژمونی ایالات متحده در دوره زمانی 2003 تا 2020 مبتنی بر چه پارامترهای نظریه های روابط بین الملل می باشد؟ فرضیه ای که برای آن در نظر گرفته شده است این است که امریکا به دلیل سیاست های یکجانبه گرایانه ای که در دهه های اخیر داشته است و از طرف دیگر ظهور قدرت های بزرگی همچون چین و اکنون نیز بحران کووید 19 در حوزه های اقتصادی، سیاسی، نظامی و فرهنگی رو به ضعف گذاشته و قدرت هژمونیک این کشور رو به افول است. این پژوهش بر روش تحلیل گفتمان لاکلا و موف استوار بوده و روش به کار برده شده در آن توصیفی- تحلیلی می باشد.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6304_ccf0304d099baecfbe7ff6844e1f6d91.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Coronavirus pandemic crisis
And the need for a moral reproduction of human freedom in political theology
(Focusing on the votes of Spinoza and Carl Schmidtبحران همه گیری کرونا وضرورت بازتولید اخلاقیِ آزادی انسان در الهیات سیاسی (باتمرکز بر آرا اسپینوزا وکارل اشمیت)95114671510.30465/cps.2021.37236.2828FAسید رضاحسینیاستادیار علوم سیاسی پژوهشکده اندیشه سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگیJournal Article20210716In Western political philosophy from the sixteenth century, a new plan of the relationship between ethics and politics was proposed in order to increase stability and maintain political sovereignty without regard to moral requirements. Some people think that morality is a function of politics and some consider politics a function of morality.<br /><br />But in the end, the same initial plan to increase stability and maintain political sovereignty was emphasized in Western societies with an emphasis on guaranteeing individual freedom.<br />Spinoza, for example, seeks the guarantee of individual liberty in applied ethics, and Carl Schmidt finds the state's attitude toward individual and community liberty in its theological and traditional legitimacy. <br />What is the prevalence of a pervasive disaster such as Corona virus pandemic? <br />The results obtained using library resources and descriptive-analytical methods show that Spinoza considers individual freedom to be a moral matter to which all human beings, in their own way, are responsible. Schmidt, on the other hand, makes the government's stance on socio-political crises, such as the catastrophic catastrophe, and the need to reproduce values such as freedom, conditioned on religious beliefs and customary traditions that govern the minds and languages of the people and government agents.در فلسفه سیاسی غرب از قرن شانزدهم طرح جدیدی از نسبت اخلاق و سیاست در جهت افزایش ثبات و حفظ حاکمیت سیاسی بدون توجه به الزامات اخلاقی مطرح شد و پس از آن متفکران عصر روشنگری هریک به فراخور بینش و مکتب و اعتقادات خود تصویری از اخلاق و سیاست و انسان ارائه کردند برخی از اندیشمندان غربی، اخلاق را تابع سیاست و بعضی سیاست را تابع اخلاق قلمداد کردند.<br />اما در نهایت همان طرح اولیه برای افزایش ثبات و حفظ حاکمیت سیاسی با تاکید بر ضمانت آزادی فردی حاکم شد؛ برای نمونه اسپینوزا ضمانت آزادی فردی را در اخلاق کاربردی میجوید و کارل اشمیت بهدنبال عملکرد دولت در قبال آزادی فردی و اجتماع در مشروعیت الهیاتی و سنتی است. پرسش این است که راهکار اسپینوزا و اشمیت برای ضمانت آزادی فردی و تضمین سلامت شهروندان در شیوع بلای فراگیر همچون کرونا چیست؟ نتایجی که با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی بهدست آمده است، نشان میدهد که اسپینوزا آزادی فردی را امری اخلاقی میداند که همه افراد در نوع خود، مسئول رعایت آن هستند؛ از طرف دیگر اشمیت، موضعگیری دولت در قبال بحرانهای سیاسی- اجتماعی همانند بلایای فراگیر و ضرورت بازتولید ارزشهایی چون آزادی را به باورهای مذهبی و سنتهای عرفیشده حاکم بر ذهن و زبان مردم و کارگزاران حکومت مشروط میسازد.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6715_38faae069a1371784081ea9ad9b279d0.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219the comparative survey of Iran and West confrontation with Corona epidemic from the perspective of social capitalبررسی مقایسه ای مواجهه غرب و ایران با اپیدمی کرونا از منظر سرمایه اجتماعی115143671710.30465/cps.2021.36316.2786FAجلیلدارااستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس0000-0003-3751-9212فردینکریمیدانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس تهرانJournal Article20210510With the outbreak of the Corona epidemic and the subsequent disruption of the world order, different political systems made different decisions in the face of this phenomenon. It is noteworthy that the Western countries are facing the phenomenon that according to the indicators of the International Organization, the World Bank and the International Monetary Fund, they have the highest levels of governance. While the statistics of the World Health Organization show that the system of governance of these countries and the cooperation of the society with the decisions taken by the political rulers have not been successful. On the other hand, the Islamic Republic of Iran has been facing this phenomenon for more than a year. But in the meantime, the way the government deals with the people and the presence of popular institutions and its religious leadership and the role of leadership in public mobilization in the fight against Corona showed a new kind of governance based on the teachings of belief and social responsibility. In this study, we seek to answer the question of what was the role of Iran and the West (US and UK) in the face of the corona from the perspective of social capital? Findings show that the Islamic Republic was able to activate social capital such as mobilization and semi-governmental and popular institutions around the central role of the leadership and to use it in order to manage the corona and serve the community and help the medical staff. The British had a poor track record in managing Corona due to a lack of such capacityبا شیوع اپیدمی کرونا و به هم ریختگی نظم جهانی در پی آن، نظام های سیاسی مختلف در مواجهه با این پدیده تصمیم های متفاوتی اتخاذ کردند. نکته قابل تامل، نوع مواجهه کشورهای غربی با این پدیده است که طبق شاخص های سازمان بین الملل، بانک جهانی و صندوق بین الملل پول بالاترین درجه های حکمرانی متعلق به آنان می باشد. در حالیکه آمارهای سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد نظام حکمرانی این کشورها و همراهی جامعه با تصمیمات اتخاذ شده توسط حاکمان سیاسی با موفقیت همراه نبوده است. از طرفی جمهوری اسلامی ایران نیز بیش از یک سال است که با این پدیده مواجه شده است. اما در این میان نوع برخورد حاکمیت با مردم و حضور نهادهای مردمی و رهبری دینی آن و نقش رهبری در بسیج عمومی و همگانی در مبارزه با کرونا نوع جدیدی از حکمرانی مبتنی بر آموزه های اعتقادی و مسئولیت پذیری اجتماعی را به نمایش گذاشت. در این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش هستیم که از منظر سرمایه اجتماعی نقش ایران و غرب (ایالات متحده و انگلیس) در مواجه با کرونا چگونه بوده است؟ یافته های پژوهش نشان می دهد جمهوری اسلامی حول محوریت نقش رهبری توانست سرمایه های اجتماعی چون بسیج و نهادهای نیمه دولتی و مردمی را فعال و در راستای مدیریت کرونا و خدمت رسانی به جامعه و کمک به کادر درمان به کارگیری کند، در مقابل، آمریکا و انگلیس به دلیل نداشتن چنین ظرفیت هایی در مدیریت کرونا کارنامه ضعیفی ارائه دادندhttps://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6717_3198dfd0aef271d22f7bcddd6f12f5cb.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Changes in the Structure and Components of Power After the Corona Pandemic
Changes in the Structure and Components of Power After the Corona Pandemicتغییر ساختار و مولفههای قدرت پس از همهگیری کرونا؛ آینده پژوهی تاریخ اکنون145168663810.30465/cps.2021.35464.2745FAنیرهدلیردانشیار پژوهشکده تاریخ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیJournal Article20210316Changes in the Structure and Components of Power After the Corona Pandemic<br /><br />The corona pandemic imposed so many changes on human societies. The spread of the disease has challenged the cultural, social, and political structures of the contemporary world, leading to new ideas about the future of human societies. At the level of political power, for example, the idea of the fall of former powers, the emergence of new civilizations and the transition of human societies towards biological wars has emerged, emphasizing the role of complex biological technologies and their dominance over human life. According to this idea, contemporary man in the face of new conditions is forced to give up his freedoms and submit to the domination of new technologies and even to organize his social relations through these technologies. This study seeks to answer the question of how contemporary humans will benefit from technology in the face of biological threats, and what effect this will have on the components of power. Based on futures studies based on the analysis of present history and Foucault's theoretical knowledge-power approach, it seems that there will be a leap in the use of new technologies in contemporary human life. These technologies will change the current system of power in such a way that a new definition of the concept of security and political power will be formed based on greater public participation. Vaccination will also be an important component of government power.همهگیری کرونا تغییرات زیادی را بر جوامع انسانی تحمیل کرد. فراگیری این بیماری موجب شد ساختارهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی دنیای معاصر به چالش کشیده شود و بهدنبال آن ایدههای جدیدی در مورد آیندة جوامع بشری ارائه شود. از جمله در سطح قدرت سیاسی ایدة سقوط قدرتهای پیشین، ظهور تمدنهای جدید و گذار جوامع انسانی به سوی جنگهای بیولوژیک پدیدار شده است که در آن به نقش فناوریهای پیچیدة زیستی و تسلط آنها بر زندگی بشر تاکید میشود. بر اساس این ایده انسان معاصر در مواجهه با شرایط جدید مجبور است از آزادیهای خود چشم بپوشد و تن به تسلط فناوریهای نوین دهد و حتی روابط اجتماعی خود را از طریق این فناوریها سامان دهد. این پژوهش به دنبال پاسخ به این سوال است که انسان معاصر در مواجهه با تهدیدهای بیولوژیک چگونه از فناوری کمک خواهد گرفت و این امر چه تاثیری در مولفههای قدرت باقی خواهد گذاشت. بر اساس آینده پژوهی تاریخ اکنون و رویکرد دانش ـ قدرت فوکو به نظر میرسد جهشی در استفاده از فناوریهای نوین در زندگی انسان معاصر روی خواهد داد و این فناوریها نظام قدرت فعلی را تغییر خواهد داد بهگونهای که تعریف جدیدی از مفهوم امنیت و قدرت سیاسی بر اساس مشارکت بیشتر مردم شکل خواهد گرفت. واکسیناسیون نیز از مولفههای مهم شکل دهندۀ قدرت دولتها محسوب خواهد شد.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6638_829083d7452626f6e64b96ec0b734811.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219The Iranian media's view of the encounter between Iran and the West with vulnerable groups at the beginning of the coronavirus epidemicنگاه رسانههای ایرانی به مواجهه ایران و غرب با گروههای آسیبپذیر در آغاز اپیدمی کرونا169189633710.30465/cps.2021.35621.2759FAعلیرضادهقاندانشیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانسید احمدعسکریدانشجوی دکتری علوم ارتباطات دانشگاه تهرانJournal Article20210402The health risk of high-risk groups is an issue that was considered by the media and social media users in Iran at the beginning of the outbreak of the Corona virus. Research with the hypothesis that public opinion views on health policy-making is that vulnerable groups, including the elderly, normally need more health psychological and social support. Of course, governments and the health care system are expected to take extra care of them. The purpose of this study is to achieve the approach of Iranian media and cyberspace towards the elderly as one of the high-risk groups in the Corona crisis and seeks to answer the question that the media and cyberspace users view the elderly in an epidemic in Iran and How is the West? The research has studied the print media, online and social networks to achieve the view of different Iranian media on the issue of corona and the elderly in Iran and the West. Research has used "big data" and "data mining" techniques to get the media to look at vulnerable groups in the Corona crisis.<br />The results of the study show that the Iranian media and users with a positive, ethical and supportive approach to caring for the elderly in the Corona crisis and strongly react to internal and external behaviors that are regardless of their situation in the Corona crisis. In addition, some media and cyberspace users have compared the different attitudes of Iranians and Westerners towards the elderly in the Corona crisis, and with behaviors in cyberspace such as the hashtag "strong Iran", make Iran's social system more moral than the West. They have known.ریسکپذیری سلامت گروه های حساس و پرخطر، موضوعی است که در آغاز اپیدمی کرونا مورد توجه رسانهها و کاربران رسانه های اجتماعی در ایران قرار گرفت. تحقیق با این فرضیه که نگاه افکار عمومی به سیاست حوزه سلامت این است که گروههای خطرپذیر از جمله گروه سنی سالمندان به طور عادی، نیازمند حمایت بهداشتی، روانی و اجتماعی بیشتری هستند، بالطبع از دولتها و نظام درمانی انتظار می رود در بحران کرونا، اقدامات بیشتری برای مراقبت از این گروه سنی انجام گیرد.<br />این تحقیق به هدف دست یافتن به رویکرد رسانهها و فضای مجازی کشور نسبت به سالمندان به عنوان یکی از گروه های حساس و آسیبپذیر در اپیدمی کرونا به دنبال پاسخ به این سوال است که نگاه رسانهها و کاربران فضای مجازی به سالمندان در ایران و غرب چگونه است؟ پژوهش حاضر به منظور دستیابی به نوع نگاه رسانههای مختلف کشور به موضوع کرونا و سالمندان در ایران و غرب به مطالعه رسانه های چاپی، برخط و شبکههای اجتماعی پرداخته است و برای دست یافتن به نگاه رسانههای مختلف به گروههای پرخطر در بحران کرونا از «دادههای بزرگ» و تکنیک «داده کاوی» استفاده کرده است. <br />نتایج تحقیق نشان می دهد که رسانهها و کاربران ایرانی با رویکردی مثبت، اخلاقی و حمایتی به مراقبت از سالمندان در بحران کرونا تأکید دارند و نسبت به رفتارهای داخلی و خارجی که بیتوجه به وضعیت این گروه سنی- اجتماعی در بحران کرونا است به شدت واکنش منفی نشان می دهند. در این میان، برخی از رسانه ها و کاربران به مقایسه برخورد متفاوت ایرانی ها و غربی ها در رابطه با سالمندان به عنوان یکی از گروه های حساس در بحران کرونا پرداخته اند و با رفتارهایی در فضای مجازی همانند هشتک ایران قوی، نظام اجتماعی ایران را اخلاقیتر از غرب دانستهاند.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6337_c92383002f757cddd52df84e68894b5e.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Investigating the Effect Of Organizational and Social media on the prevention of COVID-19 through mediation Perception of individual risk and the Moderating Role of Genderبررسی تاثیر رسانه های سازمانی و اجتماعی بر پیشگیری از کرونا با میانجیگری ادراک ریسک فردی و نقش تعدیلگر جنسیت191220633810.30465/cps.2021.35698.2762FAعلیراشدیدانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایرانزهرهموسوی کاشیاستادیار گروه مدیریت ، واحد کرج ، دانشگاه آزاد اسلامی ، کرج ، ایرانJournal Article20210407The purpose of this study is to investigate the effect of organizational and social media on covid19 prevention through the mediation of individual risk perception and the moderating role of gender. The present study is a descriptive survey. The main question of the research is to investigate the effect of organizational and social media on people's perception of Corona pandemic and its effect on the prevention of Covid disease. The statistical population includes the personnel of Saipa Company, whose number is 7000 people who were selected using Cochran's formula of 364 samples. Research data were collected through a researcher-made questionnaire and finalized through the Delphi method, using the opinion of experts. Reliability was confirmed by Cronbach's alpha and hypotheses were analyzed and tested using PLS3 software and structural equation method. Findings indicate that social and organizational networks have an effect on the perception of individual risk, social media has an effect on preventive measures against coronary heart disease, but organizational media has no effect on preventive measures.<br />On the other hand, the role of gender adjustment on the indicators was evaluated, and it was found that gender does not adjust any of the indicatorsهدف این پژوهش بررسی تاثیر رسانه های سازمانی و اجتماعی بر پیشگیری از کرونا با میانجیگری ادراک ریسک فردی و نقش تعدیلگر جنسیت است. پژوهش حاضر، توصیفی پیمایشی است سوال اصلی پژوهش بررسی تاثیر رسانه های سازمانی و اجتماعی در درک افراد از پاندمی کرونا و تاثیردر میزان پیشگری از بیماری کووید19 می باشد. جامعه آماری شامل پرسنل شرکت سایپا که تعداد آنها 7000 نفر که با استفاده از فرمول کوکران 364 نمونه انتخاب شدند. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری و از طریق روش دلفی، با استفاده از نظر خبرگان نهائی شده است. پایائی از طریق الفای کرونباخ تائید و با استفاده از نرم افزار PLS3 و روش معادلات ساختاری به تحلیل و آزمون فرضیه ها پرداخته شد. یافته ها حاکی از آن است که شبکه های اجتماعی و سازمانی بر ادراک ریسک فردی دارای تاثیر، رسانه های اجتماعی بر اقدامات پیشگیرانه از بیماری کرونا دارای تاثیر، اما رسانه های سازمانی بر اقدامات پیشگیرانه تاثیر ندارند. از سوی دیگر نقش تعدیل گری جنسیت بر روی شاخصه ها مورد ارزیابی قرار گرفته، و مشخص گردید جنسیت، هیچکدام از شاخص ها را تعدیل نمی کندhttps://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6338_5648d7fb4f1ea9a69fd10fccacd7d007.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Corona “Challenge of Secularism”کرونا؛ چالشِ سکولاریسم221242632710.30465/cps.2021.35622.2760FAمجتبیزارعیاستادیار علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرسسیدابراهیمسرپرست ساداتاستادیار علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20210402With the Corona epidemic, what became global was not the globalization of Western materialized secular relations or the pattern of the Western moral and human confrontation with disease, especially in the wake of its pervasive fear at the outset, but the "globalization" of a virus to expose the imaginary relations of the ended history and its being legend. In the context provided for the critical approach and questioning the challenged norms in the post-Corona era, the present study asks: What are the challenges or challenges to "secularism" in the Corona virus epidemic and pandemic? Has the title created the central idea and norm of Western hegemonic civilization? In the context of current critical studies, with the application of the theory of "religious knowledge" and its supporting inputs, and during a study, documents were obtained that with the Corona crisis, the theological norms and the weakened "God-based" and spiritual, re-entered into Cognitive attention. In the field of modern human life, and in the context of the spiritual human being, desperate and bewildered by the post-Corona conditions, theoretical reflections at the levels of epistemology, cosmology, anthropology, ethics and sociology are more serious than before and accompanied by a kind of normativeness. <br />Reflection on their context in the post-Corona context has also posed challenges and questions to "secularism", questions and challenges that can be referred to on the basis of "epistemology" and at least has distorted and criticized the validity of the arguments and domination of secularism and political philosophy. On the other hand, they reveal the strength and validity of the epistemological, cosmological, moral, and socio-political arguments of its rivals or opponents, including those of knowledge and religious politics.با اپیدمی کرونا، آنچه که جهانی شد، نه جهانی شدنِ مناسبات دنیوی شده مادی غربی یا الگوی مواجهه اخلاقی و انسانی غرب با بیماری مخصوصاً در سایه بیم و هراس فراگیر آن در اوان داستان، بلکه «همه جهان گیرشدنِ» یک ویروس برای پرده برداشتن از مناسبات تخیلی پایان یافتگی تاریخ و فسون خوانده شدن آن بود. در زمینه و بستری که برای رویکرد انتقادی و پرسش از هنجارهای به چالش فراخوانده شده در عصر پساکرونایی فراهم آمده است، سوال این مقاله به طور مشخص این بود که: اپیدمی و پاندمی ویروس کرونا، چه چالش یا چالش هایی را برای «سکولاریسم» به عنوان ایده و هنجار مرکزی تمدن هژمون غربی ایجاد کرده است؟ در بستر مطالعات انتقادی کنونی و با کاربست نظریه «معرفت دینی» و درونداشت های پشتیبان از آن، و طی مطالعه ای اسنادی به دست آمد که با بحران کرونا، هنجارهای الهیاتی و به استضعاف کشیده شده ی «خداپایه» و معنوی، دوباره به عرصه توجهات شناختی آمده اند. در ساحت زندگی بشر امروزی و در چارچوب معناجویی انسانِ به تنگ آمده و مستأصل شده و بهت زده از شرایط پساکرونایی، تأملات نظری در سطوح معرفت شناسی، جهان شناسی، انسانشناسی، اخلاق شناختی و جامعه شناسی جدی تر از پیش و با نوعی هنجارگرایی همراه شده است. تأمل در بستر آنها در شرایط پساکرونا، «سکولاریسم» را نیز با چالش ها و پرسش هایی مواجه کرده است، پرسش ها و چالش هایی که به بنیان «معرفت شناختی» قابل ارجاع هستند و دست کم اعتبارِ استدلال ها و استیلای سکولاریسم و فلسفه سیاسی و اجتماعی غرب مبتنی بر آن را مخدوش و قابل نقد و جرح نشان می دهند و از سوی دیگر، قوت و اعتبار استدلال های معرفتی، جهان شناختی، اخلاقی و اجتماعی -سیاسی رقیب یا معارض آن از جمله اصحاب معرفت و سیاست دینی را آشکار می سازند.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6327_c54bc2ded4480856dc9f39bdcf35a3e7.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Corona and the Reproduction of Authoritarianism in Democratic Governmentsکرونا و بازتولید اقتدارگرایی در دولتهای دمکراتیک243265660410.30465/cps.2021.35349.2732FAفرهادزیویاراستادیار پژوهشکده اندیشه سیاسی، انقلاب و تمدن اسلامی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران0000-0003-2423-3653رضاخدابنده لودانشجوی دکترای اندیشه سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهرانJournal Article20210309With the outbreak of the Corona pandemic, one of the most controversial issues in the field of politics is the impact of this disease on the democratic characteristics of countries. Because some governments view the crisis as a factor in internal cohesion and the consolidation of power, it is possible that the spread of the corona could lead to populism and authoritarianism in the world. In the shift to authoritarianism, government control over citizens is being intensified through the use of new technologies, accountability, oversight, and power sharing mechanisms are being disrupted, and citizens' fundamental rights such as freedom of expression and transparency of information are being threatened, and media censorship is growing. Conditions that, if possible, will lead to the massification of societies. The present article, in explaining this controversy, with regard to the self-organizing mechanisms of modern political wisdom in the form of liberalism, shows the reluctance to turn to Chinese authoritarianism and to internalize and promote a kind of self-control and the development of modern authoritarianism. In today's modern world, only a religious democracy can maintain and control its discourse without falling into the dualism of authoritarianism / the preservation of individual liberties.با شیوع پاندمی کرونا، از جمله مسائلی که در حوزه سیاست بحثبرانگیز شده است، تأثیر این بیماری بر ویژگیهای دموکراتیک کشورهاست. ازآنجاییکه برخی دولتها بحران را عاملی برای انسجام داخلی و تحکیم قدرت خودارزیابی میکنند این احتمال مطرح است که شیوع کرونا بتواند نوع حکمرانی در جهان را بهسوی پوپولیسم و اقتدارگرایی سوق دهد. در چرخش به اقتدارگرایی، نظارت دولت بر شهروندان با استفاده از فناوریهای نوین تشدید میشود، مکانیسمهای پاسخگویی، نظارت و تقسیم قدرت دچار اختلال شده و حقوق اساسی شهروندان همچون آزادی بیان و جریان شفاف اطلاع رسانی با تهدید مواجه می شوند و موضوع سانسور رسانهها قوت میگیرد. شرایطی که درصورت امکان استقرار به توده ای شدن جوامع میانجامد. نوشتار حاضردر تبیین این جدال، با نظر به مکانیسمهای خودسامان بخش خرد سیاسی مدرن در قالب لیبرالیسم، امتناعی بودن چرخش به اقتدارگرایی از نوع چینی و در مقابل درونی کردن و ترویج نوعی خودکنترلی و بسط نوعی اقتدارگرایی مدرن را مورد نشان میدهد و تأکید دارد که در جهان مدرن امروز تنها نظام مردمسالاری دینی میتواند بدون گرفتار آمدن در دوگانه اقتدارگرایی/ حفظ آزادیهای فردی، میتواند تناسب گفتمانی خود را حفظ کند و این بیماری را کنترل نماید.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6604_3dea6b598a16b334a53145e78701fa87.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219The function of media diplomacy of the IRIB in order to providing
national interests during the Corona crisisکارکرد دیپلماسی رسانه ای صدا و سیمای ج.ا.ا برای تامین منافع ملی در دوران بحران کرونا267291643110.30465/cps.2021.35974.2789FAرضاشکری رفسنجانیدانشجوی دکتری روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی ، رفسنجان، ایران.ابراهیمانوشهاستادیار گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل، واحد رفسنجان. دانشگاه آزاد اسلامی . رفسنجان، ایران .سید محمدحسینیاستادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، تهران، ایران.Journal Article20210512Nowadays without use of media diplomacy and new communication technologies, no country can convince public opinion in international arena and achieve the national interests of its country. media also play an important role in occurrence of crisis and can prevent spread of damage caused by crisis in different stages of crisis by providing accurate and timely information. IRIB is largest media organization in the country has a key role in crises, foreign policy and media diplomacy of our country. In the present article, which has been done by library method, scientific documents. While reviewing the concepts of media diplomacy, radio and television, national interests, crisis and corona, the role of media diplomacy of the Iran Broadcasting in achieving national interests during corona crisis has been examined. The results of this study showed: The function of media diplomacy of IRIB In times of the corona crisis, can be divided into8 functions including 4 holistic functions and 4 in-depth functions. In order for Iran to achieve maximum national interests, all functions of media diplomacy of the IRIB During the corona crisis, it should be used optimally in proportion to the promotion of Iran's soft power must be implemented.امروزه بدون استفاده از دیپلماسی رسانهای و فناوریهای نوین ارتباطی هیچ کشوری نمیتواند در عرصههای بین المللی به اقناع افکار عمومی بپردازد و به منافع ملی کشورش دست یابد. همچنین رسانهها در زمان وقوع ﺑﺤﺮان ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ دارﻧﺪ و ﻣﻲ توانند در مراحل مختلف بحران اطلاع رسانی صحیح و به موقع از گسترش خسارات ناشی از بحران جلوگیری کنند. صدا و سیمای ج.ا.ا به عنوان بزرگترین سازمان رسانه ای کشور نقشی اساسی در سیاست خارجی و دیپلماسی رسانه ای کشورمان به عهده دارد. در ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺎﺿﺮ که به روش کتابخانهای، اسناد و مدارک علمی انجام شده است، ضمن مروری بر مفاهیم دیپلماسی رسانهای، صدا و سیما، منافع ملی، بحران و کرونا، نقش دیپلماسی رسانهای صدا و سیمای ج.ا.ا در دستیابی به منافع ملی در دوران بحران کرونا مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه این تحقیق نشان داد: کارکرد دیپلماسی رسانه ای صدا و سیمای ج.ا.ا. در دوران بحران کرونا را می توان به 8 کارکرد شامل 4 کارکرد جامع و کل نگرانه و 4 کارکرد ژرفانگر تقسیم کرد. برای دستیابی ایران به منافع ملی حداکثری باید همه کارکردهای دیپلماسی رسانه ای صدا و سیمای ج.ا.ا. در دوران بحران کرونا متناسب با ارتقاء قدرت نرم ایران مورد استفاده بهینه قرار گیرد.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6431_e1dc4bf1f94e87fdfeb2d91ae3dc10ef.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219The European Union, the Corona Crisis and policies in the purgatory of national governments and transnational institutionsاتحادیه اروپا، بحران کرونا وسیاست هایی در برزخ دولت های ملی و نهادهای فراملی293309643210.30465/cps.2021.35268.2728FAعلیصباغیاناستادیار گروه مطالعات منطقه ای
دانشکده حقوق و علوم سیاسی
دانشگاه تهران0000-0002-4505-2133عباسسروستانیدانشجوی دکتری مطالعات اروپا دانشگاه تهران0000-0002-9990-3781Journal Article20210304The outbreak of the corona virus has once again revived the debate over European political architecture and the consequences of European integration for the independence and authority of the state in Europe. Although there has always been debate among statesmen and transnationalists over the six decades since the European Convergence Project was formed, the Corona crisis has shifted this pendulum swing in favor of the state. Corona virous once again changed this pendulum swing in favor of the governmentalist and raised the question of how far the role and competence of the national government and transnational institutions in the fight against Corona? In response to this question, the present study has hypothesized that the inefficiency of transnational institutions in response to Corona has strengthened national governments.<br />The research findings also show that despite the apparent confrontation between the two national and transnational levels, we are witnessing the coexistence of these two levels in the fight against corona, and as the success of European institutions is a common denominator of national government decisions; European institutions, in turn, have played an important role in supporting the national cooperation of member states in the fight against corona.شیوع ویروس کرونا بار دیگر بحث در مورد معماری سیاسی اروپا و پیامدهای همگرایی اروپا برای استقلال و اقتدار دولت در اروپا را زنده کرده است. گرچه طی شش دهه از شکل گیری پروژه همگرایی اروپا همواره بحث در مورد ماهیت این پروژه میان دولت گراها و فراملی گراها وجود داشت اما بحران کرونا این نوسان آونگ را به نفع دولت گراها تغییر داد و این سوال را به وجود آورد که نقش و صلاحیت دولت ملی و نهادهای فراملی در مبارزه علیه کرونا تا کجاست؟ پژوهش حاضر در پاسخ به این سوال این فرضیه را طرح کرده است که ناکارآمدی نهادهای فراملی در پاسخ به کرونا، باعث تقویت دولت های ملی شده است. یافته های پژوهش نیز نشان می دهد که علی رغم تقابل ظاهری و اولیه دو سطح ملی و فراملی، شاهد همزیستی این دو سطح در مبارزه با کرونا هستیم و همانطور که موفقیت نهادهای اروپایی مخرج مشترک تصمیم های دولت های ملی است؛ نهادهای اروپایی نیز به نوبه خود با پشتیبانی و هموار کردن شرایط همکاری ملی کشورهای عضو در مبارزه علیه کرونا نقش بسزایی ایفا کردند.<br />پژوهش پیش رو به لحاظ هدف یک پژوهش بینادی- تئوریک و به لحاظ ماهیتی از نوع توصیفی است. روش گردآوری اطلاعات بهصورت کتابخانهای بوده است.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6432_a0afdf1ac166b8652ffe9dee6eac779e.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Communication Rationality in the World and the Corona Virus Pandemic (Covid-19)
Covid-19 Virus Epidemic and its Impact on the Formation of a Communicative Rationality Focused on Cosmopolitanismعقلانیت ارتباطی در سطح جهان و همهگیری ویروس کرونا همهگیری ویروس کووید- 19 و تأثیر آن بر گسترش عقلانیت ارتباطی معطوف به جهان شهرگرایی311335661510.30465/cps.2021.35620.2758FAعبدالمجیدمبلغیاستادیار علوم سیاسی پژوهشکده اندیشه سیاسی، انقلاب و تمدن اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیJournal Article20210402This Paper explains the various aspects of the effect of the Covid-19, Corona, epidemic on the development of communication rationality. The main question of the paper is what significant social consequences does the corona have in the global public sphere and its dependent global consciousness system? It argues that the Corona crisis has unprecedentedly expanded and deepened the possibility of dialogue on beneficial lifestyles that focus on the public good at the transnational level; A dialogue that, based on the shaping of rational agreements in the global public sphere, can lead to the promotion of effective communication rationality for the expansion of Cosmopolitanism. The paper shows that even now, influenced by these global dialogues on the Corona epidemic, the global public sphere has been able to address the diverse interconnectedness of human interests, regardless of ethnic, sexual, or national characteristics, more than at any time in contemporary history. Accordingly, it predicts that more systematic attention to issues such as sustainable development at the level of global policy-making in the post-corona space will be among the results of this situation.این نوشتار به توضیح سطوح اثرگذاری همه گیری ویروسی کووید- 19، کرونا، بر گسترش عقلانیت ارتباطی در سطح می پردازد. پرسش اصلی نوشتار آن است که کرونا چه پیامدهای اجتماعی قابل توجهی را در سطح حوزه عمومی جهانی (نظام آگاهی فرا- ملی) برجای نهاده است؟ مدعای نوشتار آن است که بحران کرونا امکان گفتوگوی زیست جهان را در باب خیر عمومی در سطح فرا-ملی گسترشی بی سابقه داده است؛گفتوگویی که، در مسیر شکل بخشی به توافقهای خردورزانه در حوزه عمومی جهانی، منجر به ارتقاء عقلانیت موثر جهت بسط جهان شهرگرایی گردیده است. حاصل آن که امروزه روز حوزه عمومی جهانی، توانمندتر از هر زمان دیگری در تاریخ معاصر، قادر به لحاظ به هم پیوستگی منافع بشری به گونه ای ورای معیارهای قومی، جنسی و ملی گردیده است. توجه بیش تر به مقولاتی هم چون توسعه پایدار در سطح جهان از جمله نتایج این رویکرد بوده است. روش این پژوهش تحلیلی-توصیفی است و طی آن تلاش شده است تا با مراجعه به منابع طراز نخست درکی از مراتب این تحول مهم و در حال پدیداری ارایه شود.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6615_c6102b3727b2a7d8b1bb6981147081ef.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Investigating the effects of the Corona pandemic on good governance; Global experiencesواکاوی تأثیرات پاندمی کرونا بر حکمرانی خوب؛ تجربهای جهانی337359634810.30465/cps.2021.34892.2709FAحسینمحسنیدانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شیرازJournal Article20210213From time immemorial to the present day, human life has always been invaded by diseases and pandemics and has disturbed human life. Meanwhile, the corona pandemic is the newest and most widespread disease that has been able to affect all different areas of human life around the world in the past year. Naturally, the world of political science has not been immune to the effects of this pandemic. One of the most important issues in the field of political science in recent decades and has occupied the minds of many thinkers and politicians is the issue of good governance and its components. In this regard, this study seeks to answer the fundamental question of what effects Corona has had on the issue of good governance. Findings indicate that the corona pandemic negatively affects good governance and its eight components, which include participation, consensus building, law, transparency, accountability, accountability, justice and efficiency, and due to the link between good governance and democracy. With good governance, democracy is in crisis and backwardness. The research method is explanation -analytical and the data collection method is library and Internet.از گذشتههای دور تا به امروزه، زندگی انسانها همواره مورد تهاجم بیماریها و پاندمیها قرار گرفته و زندگی بشری را آشفته کرده است. در این میان پاندمی کرونا به عنوان جدیدترین و گستردهترین بیماری است که در یکسال گذشته توانسته است تمامی ساحتهای گوناگون زندگی بشری در سراسر جهان را تحت تأثیر خود قرار دهد. طبیعتا عالمِ علم سیاست نیز از تأثیرات این پاندمی مصون نبوده است. یکی از مهمترین مباحثی که در چند دهه اخیر در حوزه علوم سیاسی مطرح شده و ذهنیت بسیاری از اندیشمندان و سیاستمداران را به خود مشغول داشته مقوله حکمرانی خوب و مولفههای آن است. نظر بر همین مسأله این پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش اساسی است که کرونا چه تأثیراتی را بر مقوله حکمرانی خوب بر جای گذاشته است. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که پاندمی کرونا حکمرانی خوب و مولفههای هشتگانه آن را که شامل مشارکت، اجماعسازی، قانون، شفافیت، پاسخگویی، مسئولیتپذیری، عدالت و کارآیی است را زیر تأثیر منفی خود قرار داده و با توجه به پیوند حکمرانی خوب و مقوله دموکراسی، همراه با حکمرانی خوب، دموکراسی نیز دچار بحران و عقبگرد شده است. روش پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی بوده و روش گردآوری اطلاعات نیز از نوع کتابخانهای و اینترنتی است.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6348_1fe46a07a9ba5f05129cab882582d907.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219A Critical Study of Karl Popper's Perspective on Social Ideology in Relation to the Corona Epidemic Crisisبررسی انتقادی دیدگاه کارل پوپر درباره غایتاندیشی اجتماعی با توجه به بحران همهگیری بیماری کرونا361383635910.30465/cps.2021.35614.2755FAفریبا ساداتمحسنیاستادیار پژوهشکده اندیشه سیاسی، تمدن و انقلاب اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی0000-0002-0472-2313علیبهرامیدانشجوی دکتری اندیشه سیاسی، پژوهشگاه علومانسانی و مطالعاتفرهنگی، تهران، ایران.0000-0002-9999-7431Journal Article20210401Karl Popper rejects the social ideology of achieving the "open society" that he seeks. He put this social thinking in terms of the two concepts of "holistic social engineering" and "historiography". With the emergence of a new situation that has emerged with the outbreak of coronary heart disease, widespread social objects have raised new questions that pose a very serious challenge to Popper's philosophy of the social sciences. The main question of this research is based on how the epidemic of Corona can criticize the negation of ideology in Karl Popper's social philosophy? Both critical elements of "totalitarian social engineering" and "historiography", whose existence, in Popper's view, give rise to a "closed society" have been revived by a critique based on the method of "falsificationism". With coronary heart disease, the basic questions are seriously and extensively posed, and it is possible to give them "monotheistic" and "religious" answers or answers on a semantic horizon.کارل پوپر، غایتاندیشی اجتماعی را برای رسیدن به یک «جامعهباز» که جامعه مطلوبِ مد نظر وی است، نفی میکند. او این غایتاندیشی اجتماعی را در قامت دو مفهوم «مهندسیاجتماعی کلگرایانه» و «تاریخانگاری» مطرح کردهاست. با پیش آمدن وضع جدیدی که با بروز همهگیری بیماری کرونا نمود پیدا کرده، عینیتهای اجتماعی با شمولیت گستردهای، پرسشهای جدیدی را پیش آوردهاند که فلسفه علوماجتماعی پوپر را با چالشهای بسیار جدی مواجه میکند. پرسش اصلی این پژوهش، براین اساس شکل گرفتهاست که، همهگیری بیماری کرونا چگونه میتواند نفی غایتاندیشی را در فلسفهاجتماعی کارل پوپر مورد نقد قرار دهد؟ با بررسی انتقادی انجام شده بر اساس روش «ابطالگرایی» هر دو عنصر «مهندسیاجتماعی کلگرایانه» و «تاریخانگاری» که بنابر رای و نظر پوپر، وجودشان موجب ایجاد «جامعهبسته» میشود، حیاتی تازه یافتهاند و بهواسطه این حیات، غایتاندیشی اجتماعی در همه جهانِ مبتلا به بیماری همهگیر کرونا در قامت پرسشهایی بنیادین، بهطور جدی و گستردهای طرح شدهاست و این امکان وجود دارد که در افق معنایی، پاسخ یا پاسخهایی «توحیدی» و «دینی» به آنها داده شود.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6359_51db672ac302a163017367f46d48f602.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219Policy-making in the Corona crisis and its impact on the political and economic performance of societyسیاست گذاری در بحران کرونا و تأثیر پیامدهای آن بر عملکرد سیاسی و اقتصادی جامعه385402684310.30465/cps.2021.37765.2859FAمهدیمزینانیگروه علوم سیاسی- جامعه شناسی سیاسی ،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران.محمد رضامایلیگروه علوم سیاسی- جامعه شناسی سیاسی ،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.(نویسنده مسئول)Journal Article20210824The political and economic performance of a society is affected by various factors, some of which are internal and some external. The challenge today is the corona crisis, which has greatly affected human life. Therefore, the present study tries to examine the policies adopted by the government in the Corona crisis and their impact on the political and economic performance of society and by answering the question of whether the policies adopted by the government and the government during the Corona crisis Has it been effective? And what have been its effects on the political and economic performance of the society ?, to analyze the policies of the Corona crisis and to offer solutions to get out of this crisis. And using up-to-date sources to try to provide a citationable result. According to the results, the way the government and the government deal with the Corona crisis has led to many criticisms, so that the irresponsibility of key institutions and agencies in times of crisis and the lack of integrated crisis management in public opinion and society has played a role.ععملکرد سیاسی و اقتصادی یک جامعه متاثراز عوامل گوناگونی است که برخی از این عوامل داخلی و برخی دیگر خارجی هستند.چالش امروزه بحران کرونا است که زندگی بشر را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. بنابر این، پژوهش حاضر سعی دارد سیاست های اتخاذ شده توسط دولت در بحران کرونا و تاثیر آنها را بر عملکرد سیاسی و اقتصادی جامعه مورد بررسی قرار داده و با پاسخ به این سوال که آیا سیاست های اتخاذ شده توسط حاکمیت و دولت در زمان بحران کرونا اثر بخش بوده؟ و اثرات آن بر عملکرد سیاسی و اقتصادی جامعه چگونه بوده است؟، سیاست گذاری های بحران کرونا را تحلیل کرده و راهکارهایی را برای برون رفت از این بحران ارائه نماید.در این راستا از نظریات فروید و بحث غریزه مرگ استفاده شده و از روش کتابخانه ای و با استفاده از منابع به روز سعی شده نتیجه ای قابل استناد ارائه گردد. بر اساس نتایج، نحوه برخورد حاکمیت و دولت با بحران کرونا نقدهای بسیاری را در پی داشته است به گونه ای که مسئولیت گریزی نهادها و دستگاه های اصلی در زمان بحران و عدم وجود مدیریت یکپارچه بحران در افکار عمومی و جامعه نقش بسته است.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_6843_287e041302f34b11ddfb57afc8048cd8.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219COVID-19 Pandemic: An Explanation from Cultural-Political Cognition with a Multidisciplinary Approachپاندمی کوید-19: تبیینی از منظر شناخت فرهنگی-سیاسی با رویکردی میان رشتهای403423595210.30465/cps.2021.32678.2571FAسید امیر محمدموسوی جشنیکارشناس ارشد روانشناسی بالینیسید صدرالدینموسویدانشیار اندیشه شیاسی پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامیJournal Article20201002Coronavirus pandemic is a phenomenon that has affected the entire world. Different nations have adopted different methods to confront this pandemic, for the pandemic (whether of coronavirus or any other virus) is not merely a biological phenomenon, but it is essentially a cultural phenomenon with political, economic, social and international dimensions. But, usually what occurs to mind in confronting a pandemic is that viruses are biological phenomena with mere medical solutions. The objective of this present paper is to explain the outbreak of covid-19 pandemic as a cultural-political-economic phenomenon in Iran and also offer some solutions. The confrontation of Iranian nation-state with this phenomenon was studied within the framework of the Attribution Theory. The findings of the research show that the confrontation of the Iranian nation-state with this virus has been influenced by the cultural-political-economic characteristics of Iran. Also the findings show that “external attribution” by the Iranian nation-state cannot be a suitable solution to confront this deadly phenomenon. Confrontation with this virus requires an integrative approach based on the features of Iranian culture by the Iranian nation-state, not as a mere biological phenomenon but as a biological-cultural-political-psychological-economic phenomenon.همه گیری ویروس کرونا پدیدهای است که هماکنون بسیاری از نقاط جهان را درگیر کرده است. مواجهه ملتها با این همه-گیری به شیوه های متفاوتی بروز کرده است، چرا که همهگیر شدن یک ویروس (اعم از کرونا یا هر ویروس دیگری) یک پدیدهی صرفاً زیستشناختی نیست و فی الذاته یک پدیدهی فرهنگی است که دارای ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، و بینالمللی می باشد. اما، معمولاً اولین چیزی که در زمان بروز یک همه گیری به ذهن متبادر میشود، این است که ویروسها، پدیدههایی زیستشناختی با راه حل پزشکی محض هستند. هدف این مقاله تبیین بروز همهگیری کوید-19 به مثابه یک پدیدهی فرهنگی-سیاسی-اقتصادی در ایران و ارائهی برخی راهکارها می باشد. مواجهه دولتملت ایران با این پدیده در چهارچوب نظریه اِسناد (Attribution Theory) مورد بررسی قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان می دهد که مواجهه دولتملت ایران تحت تاثیر مختصات فرهنگی-سیاسی-اقتصادی ایران بوده است. همچنین "اِسناد بیرونی" توسط دولت-ملت ایران نمی تواند راه حل مناسبی برای مواجهه با این تهدید مرگبار باشد. مواجهه با این ویروس نیازمند یک رویکرد یکپارچهنگر توسط دولتملت نه صرفا بعنوان یک پدیده زیست شناختی، بلکه به مثابه یک پدیده زیستی- فرهنگی-سیاسی-روانی- اقتصادی مبتنی بر ویژگیهای فرهنگ ایران می باشد.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_5952_761efc843ff05ab74ed358713dd51c1b.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129411420210219The Impact of the Modern Nation-State Structure on the Social Disruption of the West in the Face of Coronaتأثیر سازه دولت- ملت مدرن بر گسست اجتماعیِ غرب در مواجهه با کرونا405428767010.30465/cps.2022.35616.2756FAمهدیسیاوشیمدیر گروه مطالعات انقلاب اسلامی دانشگاه جامع امام حسین (ع)مجیدبذرافکناستادیار دانشگاه جامع امام حسین علیه السلامJournal Article20210402The Impact of the Modern Nation-State Structure on the Social Disruption of the West in the Face of Corona<br /><br />The convergent or divergent relationship between government and people indicates the success or failure of the nation-state structure in any country. This kind of relationship in different political and social ups and downs of each land, such as wars, economic crises and security crises, and natural disasters such as earthquakes, floods and epidemics, draws people away from supporting it or not. <br /><br />Using the analytical-historical method and based on the critical analysis framework under the Ideological approach, the article analyzes the function of the modern nation-state model in the face of the Corona crisis. It has been validated by valid international surveys. To achieve this goal, the historical course of the formation and development of the modern nation-state has been explained based on the trinity of material elements, Ideology and institutions, and the link between this trinity by a concept called "national identity" through the efforts of social science theorists at any time to legitimize It. The results indicate that the construction of this model is based on personal utilitarianism that has been injected into society by social elites over the past centuries, leading to 1. growing inequality and declining efficiency of governing institutions and intermediaries, 2. social distrust, 3. disconnection between society and sovereignty, and finally social collapse, are crystallized in the confrontation of the two pillars of the state and the nation with this crisis.رابطهی همافزا یا واگرای حکومت و مردم بیانگرموفقیت یا عدم موفقیت سازه دولت – ملت در هر کشوری است. این نوع رابطه در فراز و فرودهای سیاسی و اجتماعی مختلفِ هر سیل و بیماریهای همهگیر، مردم را به حمایت از حکومت جلب و یا از آن دور مینماید. مقاله حاضر با استفاده از روش تحلیلی-تاریخی و مبتنی بر چارچوبِ تحلیل انتقادی ذیل رویکرد انگارهگرا، به تحلیل عملکرد الگوی دولت – ملت مدرن در مواجهه با بحران کرونا پرداخته و براساس نظرسنجیهای معتبر بینالمللی اعتبارسنجی شدهاست. برای تحقق این منظور،سیر تاریخی شکلگیری و بسط دولت-ملت مدرن، براساس سهگانهی عناصرمادی،انگاره و نهاد مورد بررسی قرارگرفته و حلقه اتصال این سهگانه توسط مفهومی تحت عنوان «هویت ملی» از طریق تلاش نظریهپردازان علوم اجتماعی در هر برهه، برای مشروعیتزایی به آن تبیین گردیدهاست. نتایج تحقیق حاکی از آنست که ابتنای ساخت این الگوبرمنفعتگرایی شخصی که در طول قرون گذشته از سوی نخبگان اجتماعی به جامعه تزریقشدهاست، منجر به 1. رشد نابرابری و افول کارآمدی نهادهای حاکمیتی و واسط، 2. بیاعتمادی اجتماعی،3. قطع ارتباط جامعه و حاکمیت، و در نهایت گسست و فروپاشی اجتماعی شدهاست که تبلور آن در مواجهه دو رکن دولت و ملت بااین بحران، مشهود میباشد.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_7670_933596b8ed665b3c5c6ed32079b2d20e.pdf