پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-12941220110321Stylistics of Web Writing in Persian Goals and Functions of Supervision in Islam's Political Systemاهداف و کارکردهای نظارت در نظام سیاسی اسلام122146FAبهراماخوانکاظمیدانشیار دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیرازJournal Article20101205Supervision is of great importance in Islamic system and its religious sources. Islamic sources contain practical teachings about the subject of supervision. Public supervision and responsibility are religious duties and the responsibility of all people who are in close interaction with "Amre be Maroof and Nahye az Monkar". The main question concerns the aims and functions of supervision in Islam's political system. There has been an effort to refer to divine verses and narratives in order to explain the subject in a documented way and the expansion and the divinity of these aims and functions are proved from different religious, political and social views.نظارت در نظام اسلامی و منابع دینی از جایگاهی عالی برخوردار است و منابع اسلامی در این مبحث آموزههایی روشن و کاربردی دارد، همچنانکه نظارت عمومی و مسئولیت همگانی از تکالیف دینی و وظایف عامة مردم و حقوق عمومی آنها است که رابطه و تعامل تنگاتنگی با فریضة امربهمعروف و نهیازمنکر دارد. با توجه به این اهمیت، موضوع اصلی در نوشتار حاضر اهداف و کارکردهای نظام نظارتی در نظام سیاسی اسلام است و تلاش شده تا حد مقدور با استناد به آیات الهی و روایات، بهگونهای مستند تبین و گستردگی، متعالی و مترقیبودن این اهداف و کارکردها از جوانب مختلف دینی، سیاسی، اجتماعی و ... اثبات شود.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_146_a5e00132373a7031000fd987a3c9f87b.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-12941220110321Shiites of Egypt: Past and Presentشیعیان مصر؛ گذشته و حال2345147FAسیده مطهرهحسینیاستادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهیJournal Article20110104There are several reasons why Egypt's history has made this country the center of challenges and historical events. Historical events have turned Egypt into the center of theoretical and practical thinking. Topics such as the formation of the powerful Fatemi Caliphate, the activity and survival of Shiites, the culture of Shiism, the contemporary history of Shiites' presence in Egypt, the present condition of Egypt's Shiites, shia characters and shia organizations are considered in this paper in order to answer the main question. How many Shiites live in Egypt and to what extent does the Egyptian society accept the culture of Shiism?تاریخ مصر به دلایلی چند، این کشور را همواره مهد چالشها و کانون رویدادهای تاریخساز کرده است. رویدادهای تاریخی مصر را به کانون جریانهای نظری و عملی تبدیل کرده است. تشکیل خلافت نیرومند فاطمی، فعالیت و حیات شیعیان، فرهنگ تشیع، تاریخ معاصر حضور شیعیان در مصر، وضعیت کنونی شیعیان مصر، شخصیتهای همسو با تشیع، و سازمانهای شیعی در این مقاله بررسی شدهاند تا به این پرسش اصلی مقاله پاسخ داده شود: شمار (فراوانی) شیعیان مصر چقدر است و جامعة مصر تا چه میزان پذیرای فرهنگ تشیع است؟https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_147_8d5e957f297893487bd98fa830fa6413.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-12941220110321Derrida and Democracyدریدا و دموکراسی4763148FAیوسفشاقولاستادیار گروه فلسفة غرب دانشگاه اصفهانسید رحمانمرتضویدانشجوی دکترای فلسفة هنر دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20101113The deconstructionist philosophy is a good example to show how systematic philosophy corresponds with democracy. Through criticizing egocentrism and enmity to others, deconstructionism is after relating the philosophical principles with the principle of acceptance of others and democracy. On the other hand Derrida's discussion of socio-political democracy like democracy of the future and the challenges democracy faces, also have its roots in his philosophical thinking. So Democracy and deconstructionism are two sides of the same coin and it is not possible to understand one without understanding the other. This is a strong relation and Derrida's idea about philosophy and politics is based on it. The democracy of future as the result of this relation is the mirror of Derridean philosophy and politics. The relation between philosophy and deconstructionist democracy and their interaction and effects on each other are among the main concerns of this paper.فلسفة واسازانه نمونهای مطلوب برای نشاندادن چگونگی سازگاری نظامی فلسفی، با دموکراسی است. واسازی با نقد خودگرایی و دیگرستیزیِ سنت اندیشة فلسفی در صدد بنیان نهادن اصول فلسفی متناسب با اصل دیگرپذیری و دموکراسی برمیآید. از طرف دیگر، مباحث دریدا در حوزة دموکراسی اجتماعی ـ سیاسی، مانند دموکراسی آینده و چالشهای پیش روی دموکراسی نیز ریشه در اندیشة فلسفی او دارند. بدینترتیب، دموکراسی و واسازی دو روی یک سکهاند، و فهم یکی بدون توجه به دیگری میسر نیست. این ارتباط، ناگسستنی و ضروری است، و تفکر دریدا در باب فلسفه و سیاست بر مدار آن شکل میگیرد. دموکراسی آینده نیز بهعنوان نتیجة این ارتباط آیینة فلسفه و سیاست دریدایی است. <br />بررسی نحوة پیوند فلسفه و دموکراسی واسازانه و چگونگی تأثیر و تأثر متقابل این دو برسازندة خطوط اصلی این مقاله خواهدبود.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_148_47d1e990583c9c67424d369f3414728e.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-12941220110321Political Psychology of Mohammadreza Pahlavi Based on Karen Horney's Theoryروانشناسی سیاسی شخصیت محمدرضا پهلوی با تکیه بر نظریة کارن هورنای6585149FAسیدمهدیطاهریمربی جامعة المصطفی العالمیة قمJournal Article20101016Some of the most essential political questions about people, institutions and political systems are related to psychology. Many of the researchers use this approach to consider the personality dimensions. They psychoanalyze political leaders in order to analyze the past, present and future conditions. From this point of view, through comparing Karen's psychological theory and Mohammadreza Pahlavi's behaviors, we believe that different environmental and social factors of his childhood, as a result of lack of support and love, led to neurosis and anxiety. So his personality led to a ruling full of narcissism, like of other's flattering behaviors and megalomania and so being after dominance over others. At last his personality weakness made him unable to use the existing national power and foreign support in order to save his imperial power.برخی از ضروریترین سؤالات سیاسی درخصوص اشخاص، نهادها و نظام سیاسی به حوزة روانشناسی مربوط میشوند و بسیاری از محققان با اتخاذ این رویکرد، به بررسی ابعاد شخصیت و روانکاوی رهبران سیاسی برای تحلیل و بررسی وضعیت گذشته، حال و آینده روی آوردند. <br />نگارنده با تطبیق نظریة روانشناسی کارن هورنای بر رفتار محمدرضا پهلوی، بر این باور است که عوامل ناهمگون محیطی و اجتماعی دوران کودکی محمدرضا شاه، و نگرش سلطهگرایانه و فقدان حمایت و محبت در زندگی منجر به شکلگیری راونرنجوری و اضطراب اساسی وی شد و شخصیت نابهنجار متأثر از گذشته باعث شد تا در دورة حکومت، با خودشیفتگی، تملقدوستی و عقدة خودبزرگبینی، بهدنبال سلطه بر دیگران باشد. درنهایت، ضعف شخصیتی وی باعث شد که نتواند با بهرهگیری از قدرت موجود داخلی و حمایتهای خارجی، نظام شاهنشاهی پهلوی را از فروپاشی نجات دهد.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_149_f2217062e9a397a1dca429e7d70bc6ca.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-12941220110321Ayatullah Mirza Jawad Tabrizi and the Rule of Islamic Juristآیتاللّه میرزاجواد تبریزى و حق فقیه در اقامة حکومت دینی87102150FAعبدالوهابفراتیاستادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامیJournal Article20101121Usually religious jurists are affected by principles of religion and also socio-political conditions they live in. So they acquire different attitudes towards politics. Some of them have a negative attitude and do not believe in Shiites political life during the age of absence, but some other consider politics as a requirement and believe that the duties of the infallible Imam (AB) should be completed. Ayatullah Tabrizi is one of the religious traditional scholars who has a requiring attitude towards policy in the years before His return from occultation. But against those who demand Guardianship of the Jurist, he uses another path to recognize the Rule of Islamic Jurist for the establishment of an Islamic government.معمولاً عالمان دینی متأثر از مبانی دینشناختی و نیز شرایط اجتماعی ـ سیاسی که در آن بهسر میبرند، نگرشهای متفاوتی به عرصة سیاست پیدا میکنند. برخی نگرش سلبی به سیاست دارند و به جریان زندگی سیاسی شیعیان در عصر غیبت اعتقاد ندارند و پارهای دیگر با نگرشی ایجابی به سیاست، معتقد به اقامة وظایف امام معصوم(ع) در کلیت عصر غیبتاند. آیتالله تبریزی از جمله عالمان سنتی است که نگرشی ایجابی به سیاست در سالهای پیش از ظهور دارد، اما برخلاف کسانی که به ادلة ولایت فقیه تمسک میکنند از مسیر دیگری حق فقیه در اقامة حکومت اسلامی را به رسمیت میشناسد.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_150_7ef605fc8dba5425d6965fbd4c8fbe1f.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-129412201103219/11 Events and the Spread of Islamophobia in West11 سپتامبر و گسترش پدیدة اسلامهراسی در غرب103122151FAعبداللهقنبرلواستادیار پژوهشکدة علوم سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیJournal Article20110105Islamotopia shows a kind of negative image and hatred toward Islam and Muslims. So that it has resulted in discriminatory and harming behaviors against them. Though the roots of this phenomenon go back to old times, the passage of time has brought new topics. Since the 9/11 attacks Islamophobia and anti-Islamism have experienced a great increase. Many of the political activists and western media have used the 9/11 attacks as an instrument for the spread of Islamophobia. American right-wing Christians were one of active groups. Though different Islamic movements do not approve al- Qaida's attacks, they realize continuous interventions of the West in the Islamic countries as the reason for the radical reactions of al-Qaida. The Islamic Republic of Iran as one of the main Islamic resistances against West's dominance does not approve terrorism and is after thwarting West's project of spreading Islamophobia.پدیدة اسلامهراسی حاکی از نوعی تصور بدبینانه و نفرت از اسلام و مسلمانان است که به بروز رفتارهای تبعیضآمیز و آزاردهنده علیه آنها منجر میشود. اگرچه این پدیده در گذشتههای دور ریشه دارد، با گذشت زمان و بهخصوص طی سدههای اخیر با مسائل و موضوعات تازهای همراه شده است. طی سالهای پس از 11 سپتامبر 2001 مصادیق اسلامهراسی و اسلامستیزی در جهان غرب افزایش محسوسی داشته است. بسیاری از فعالان سیاسی و رسانههای غربی از حملات 11 سپتامبر بهمثابة ابزاری برای ترویج اسلامهراسی استفاده کردند. مسیحیان راست آمریکا یکی از گروههای فعال در این زمینه بودند. بهرغم اینکه جریانهای مختلف اسلامگرا غالباً مخالف حملات القاعده بودهاند، مداخلات مکرر دولتهای غربی در امور جوامع اسلامی را عامل واکنشهای رادیکال القاعده میدانند. جمهوری اسلامی، که از پیشروان مقاومت اسلامی در برابر سلطهگری غرب است، ضمن رد توسل به ابزار ترور، بر آن است که اسلامهراسی پروژهای برای تسهیل استمرار مداخلات سلطهگرانة قدرتهای غربی است.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_151_a8f15eda80c50adb0e71943adc8015cf.pdfپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیجستارهای سیاسی معاصر2383-12941220110321Paradigm and its Effect on Political Sciences Based on Cohen's Viewsپارادایم و تأثیر آن در علوم سیاسی، با نگاهی به آرای کوهن123143152FAابراهیممجیدیپژوهشگر و دانشجوی دکترای اندیشة سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگیJournal Article20110105The present paper deals with Cohen's paradigm and its effect on political sciences. Cohen has criticized opposing views of positivism and empiricism through introducing paradigm as the beliefs and values the members of a scientific society share. On the other hand the theoreticians of political sciences use Cohen's paradigm to refer to the diversity of the studies and the lack of one unique paradigm. So, they have tried to make politics a science. Some has used his ideas to develop a sort of political thinking, i.e. the political theory comes from political crisis. In order to criticize their view instead of dealing with the irregularities of opinions and science, we can say they have paid attention to the social and political realities. In fact, change of normative science is a result of changes in the worlds of society and politics and not the normative science itself.در این مقاله برآنیم تا به تأثیر پارادایم کوهن در علوم سیاسی بپردازیم. کوهن، با مطرحکردن پارادایم بهمنزلة باورها و ارزشهایی که اعضای جامعة علمی در آن با یکدیگر شریکاند و نیز در حکم سرمشقی که به حل معماها میپردازد، به نقد دیدگاههای رقیب، یعنی اثباتگرایی و تجربهگرایی، پرداخته است. از سوی دیگر، اندیشمندان علوم سیاسی، با استفاده از پارادایمِ کوهنی، اولاً به پراکندگی مطالعات و فقدان یک پارادایم اشاره و سعی کردهاند تا با استفاده از مفهوم پارادیم به علمیشدن سیاست بپردازند و ثانیاً برخی نیز با توجه به آرای کوهن به اندیشة سیاسی پرداختهاند، یعنی نظریة سیاسی برآمده از بحرانهای سیاسی است. <br />در نقد این دیدگاهِ اندیشمندان علوم سیاسی میتوان گفت آنان به جای توجه به بیقاعدگیهای اندیشه و علم، به واقعیت اجتماعی وسیاسی توجه کردهاند. درواقع، تغییر در علم هنجاری ناشی از تغییرات در جهان اجتماع و سیاست است و نه خودِ علم هنجاری.https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_152_37a749d808e46495a8da1e5352d03cae.pdf