جستارهای سیاسی معاصر

جستارهای سیاسی معاصر

سیاست امنیتی آلمان در غرب آسیا طی سال‌های ۲۰۱۰–۲۰۲۵؛ از خویشتنداری نظامی تا مشارکت امنیتی محدود با تأکید بر جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله : علمی-پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه روابط بین الملل، واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی ،اهواز ، ایران
2 گروه علوم سیاسی، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، اهواز ، ایران
3 گروه علوم سیاسی، واحداندیمشک،دانشگاه آزاد اسلامی،اندیمشک،ایران
4 گروه علوم سیاسی،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی. اهواز،ایران.
10.30465/cps.2026.55951.3729
چکیده
غرب آسیا طی سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ با تشدید بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای، گسترش تهدیدهای فرامرزی و افزایش پیوند میان تحولات منطقه و امنیت اروپا مواجه بوده است؛ روندی که سیاست امنیتی آلمان را نیز تحت تأثیر قرار داده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین تحول سیاست امنیتی آلمان در غرب آسیا از خویشتنداری نظامی به مشارکت امنیتی محدود و بررسی جایگاه جمهوری اسلامی ایران در این تحول انجام شده است. سؤال اصلی آن است که فشارهای ساختاری و عوامل داخلی چگونه بر جهت‌گیری سیاست امنیتی آلمان در منطقه اثر گذاشته‌اند و این تحول چه پیامدی برای جایگاه ایران داشته است. فرضیه پژوهش آن است که فشارهای ساختاری ناشی از تحولات امنیتی غرب آسیا، آلمان را به افزایش نقش امنیتی سوق داده‌اند، اما متغیرهای داخلی، به‌ویژه ساختار نهادی و فرهنگ راهبردی، این فشارها را تعدیل کرده و به شکل‌گیری الگویی از مشارکت امنیتی محدود انجامیده‌اند. پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده و داده‌های اسنادی و کتابخانه‌ای در چارچوب واقع‌گرایی نئوکلاسیک تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد سیاست آلمان به سوی مشارکت امنیتی فعال‌تر، اما کنترل‌شده و عمدتاً متکی بر دیپلماسی، چندجانبه‌گرایی و ابزارهای غیرنظامی حرکت کرده است. در این فرایند، ایران نیز از موضوعی عمدتاً مرتبط با عدم اشاعه هسته‌ای به مسئله‌ای چندبعدی مرتبط با امنیت اسرائیل، نظم منطقه‌ای، روابط با روسیه و امنیت اروپا تبدیل شده است. بر این اساس، تحول سیاست آلمان حاصل اثرگذاری هم‌زمان فشارهای ساختاری و نحوه تعدیل آنها به وسیله متغیرهای داخلی است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Germany’s Security Policy in West Asia, 2010–2025: From Military Restraint to Limited Security Engagement, with Emphasis on the Islamic Republic of Iran

نویسندگان English

Hani Saad 1
Shiva Jalalpour 2
Farzad Navidinia 3
Feredoun Akbarzadeh 4
1 Ph.D. Student, Department of International Relations, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran
2 Department of Political Science, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran
3 Department of Political Science, Andimeshk Branch, Islamic Azad University, Andimeshk, Iran.
4 Department of Political Science, Ahvaz Branch, Islamic Azad University, Ahvaz, Iran.
چکیده English

Between 2010 and 2025, West Asia experienced intensifying regional instability, expanding transnational threats, and a growing interconnection between regional developments and European security, a process that also affected Germany’s security policy. This study aims to explain the transformation of Germany’s security policy in West Asia from military restraint toward limited security engagement and to examine the position of the Islamic Republic of Iran within this transformation. The main research question is how structural pressures and domestic factors have shaped the orientation of Germany’s security policy in the region and what consequences this transformation has had for Iran’s position. The study hypothesizes that structural pressures arising from security developments in West Asia have pushed Germany toward a greater security role; however, domestic variables, particularly institutional structures and strategic culture, have moderated these pressures and produced a pattern of limited security engagement. The research adopts a qualitative approach and a descriptive-analytical method, while documentary and library-based data are analyzed within the framework of neoclassical realism. The findings indicate that Germany’s policy has moved toward a more active but controlled form of security engagement, relying primarily on diplomacy, multilateralism, and non-military instruments. In this process, Iran has also evolved from being viewed mainly through the lens of nuclear non-proliferation into a multidimensional security issue linked to Israel’s security, the regional order, relations with Russia, and European security. Accordingly, the transformation of Germany’s security policy results from the simultaneous influence of structural pressures and the way these pressures are filtered and moderated by domestic variables.

کلیدواژه‌ها English

Germany
West Asia
Security Policy
Iran
Neoclassical Realism

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 09 آبان 1405